مىگوييم : آرى ، ظاهر حال همين گونه است و در جاى خود ثابت شده كه چنين ظواهرى حجّت هستند ، ولى همهء اين‌ها در صورتى است كه آن ظاهر به معارضى اقوى مبتلا نباشد ، در صورتى كه در مورد ما خطبهء شقشقيّه و نظير آن از امير مؤمنان على عليه السلام صادر شده است كه حضرت در آن چنين تصريح فرمودند : واللَّهِ لَقَدْ تَقَمَّصَها ابْنُ أبي قُحَافَةِ ؛ « 1 » به خدا سوگند ! ابوبكر بن ابىقحافه منصب خلافت و جانشينى را به خود بست و حال آن كه حقّ او نبود . سوم آن كه اگر بيعتى بين حضرت على عليه السلام و ابوبكر واقع شده ، بنابر نقل مورّخان در شرايطى بوده كه هرگز نمىتوان به آن حضرت نسبت رضايت به خلافت ابىبكر را داد ، براى آگاهى بيشتر در اين زمينه كافى است به كتاب الامامة والسياسة تأليف ابن قتيبه دينورى رجوع شود تا چگونگى قضيّه تا حدودى روشن گردد . برخى از اهل سنّت براى فرار از پذيرش اين واقعيّت چاره‌اى نديدند جز اين كه انتساب اين كتاب را به ابن قتيبه منكر شوند ؛ و اين راه نيز دردى را دوا نمىكند ؛ زيرا به يقين اين كتاب از مؤلفات ابن قتيبه

--> ( 1 ) . نهج البلاغه : 48 ، خطبهء سوّم ( شقشقيّه )